H Giselle Gómez Rolón παραδίδει μαθήματα οργασμού! Δείτε με δική σας ευθύνη! | couscous.gr
Connect with us

SHOWBIZ

H Giselle Gómez Rolón παραδίδει μαθήματα οργασμού! Δείτε με δική σας ευθύνη!

Δημοσίευση πριν από

on

SHOWBIZ

Η πρώτη ανάρτηση της Μελέτη μετά τις φήμες για εγκυμοσύνη!

Δημοσιεύθηκε

στις


Το τελευταίο διάστημα κυκλοφορεί η φήμη πως η Ελεονώρα Μελέτη είναι έγκυος. Ωστόσο, η παρουσιάστρια δεν έχει διαψεύσει ούτε επιβεβαιώσει το γεγονός και παρά τις φήμες συνεχίζει να κάνει αυτό που λατρεύει, που δεν είναι κάτι άλλο εκτός από τα αθλήματα.

Το μεσημέρι της Κυριακής, λοιπόν, βρέθηκε σε παραλία της Αττικής και απόλαυσε το ποτό της κάνοντας και λίγο σερφ.

Δείτε την ανάρτησή της στον προσωπικό της λογαριασμό στο instagram παρακάτω:


Continue Reading

SHOWBIZ

Έξω φρενών ο σύζυγος της Πέγκυς Ζήνα: «Ρε ψευτομαγκάκια το έχετε παραξηλώσει! Μ@λ@κιες και ψέματα»

Δημοσιεύθηκε

στις


Έξαλλος είναι ο σύζυγος της Πέγκυς Ζήνας, Γιώργος Λύρας, ο οποίος με αφορμή κάποια υβριστικά σχόλια στα social media από ψεύτικους λογαριασμούς, εκφράζει το δημόσιο εκνευρισμό του στο facebook.

Συγκεκριμένα έγραψε:

“ΕΠΕΙΔΗ ΕΧΩ ΝΕΥΡΑ ΓΙΑΤΙ ΔΙΑΒΑΖΩ ΔΙΑΦΟΡΑ ΓΙΑ ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ…
Ρε ψευτομαγκακια και μιλαω γενικά, για σταματήστε να βρίζετε κρυμμένοι πίσω από τις κωλο οθόνες. Το έχετε παραξηλώσει τώρα τελευταία.Καποτε είχαμε τους παραθυρακηδες και κάτι χαζογκομενες-ους της τηλεόρασης αλλά τουλάχιστον αυτοί δεν βρίζανε. Έλεγαν συνήθως μαλακιες και ψέματα μασάγανε οι ” αναγνωρίσιμοι “και όλα καλά. Τώρα το ξεχεσατε.Το βρισίδι παει σύννεφο . Ρε έχετε καταλάβει ότι σε κάποια στιγμή μπορεί να βρέθειτε πρόσωπο με πρόσωπο με αυτόν που βρίζετε;;;Ρε έχετε καταλάβει πόσο ξύλο μπορεί να φάτε;;;;Τα ψεύτικα προφίλ που συνήθως εχετε δεν είναι ασφαλή πλέον.Το ξέρετε ότι αυτοί που βρίζετε έχουν μανάδες , αδέρφια, φίλους;;;;
Αισταδιαλα βραδιάτικα νούμερα.”


Continue Reading

SHOWBIZ

Η Νάντια Μπουλέ φωτογραφίζεται ολόγυμνη στη μπανιέρα της!

Δημοσιεύθηκε

στις


Η Νάντια Μπουλέ αρκετές φορές έχει ανεβάσει στο προσωπικό της λογαριασμό στο instagram, φωτογραφίες αισθησιακές χωρίς όμως να είναι πρόστυχες.

Αυτή τη φορά, μοιράστηκε με τους διαδικτυακούς της φίλους, τις στιγμές χαλάρωσής της στο μπάνιο. Απολαύστε:

Saturday night mood #bathtubsessions

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Nadia Boule (@nadiaboule) στις


Continue Reading

SHOWBIZ

Γέννησε η Ολυμπία Χοψονίδου! Η τρυφερή ανάρτηση του Βασίλη Σπανούλη!

Δημοσιεύθηκε

στις


Το ζευγάρι Σπανούλη-Χοψονίδου πλέει σε πελάγη ευτυχίας καθώς καλωσόρισε στον κόσμο σήμερα το πέμπτο τους μωράκι.

Ο χαζομπαμπάς Σπανούλης, ανέβασε στο λογαριασμό του μια τρυφερή φωτογραφία από της πατουσίτσες του μωρού, ενώ η λεζάντα έγραφε: Μολις γεννησαμε!!!#to5o😉

Μολις γεννησαμε!!!#to5o😉

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Spanoulis Vassilis (@vassilis7span) στις


Continue Reading

SHOWBIZ

Ο Μουζουράκης μαζί με καλλονή από το «Μπρούσκο». Τι συμβαίνει;

Δημοσιεύθηκε

στις


Οι φήμες τις τελευταίες ημέρες θέλουν τον Πάνο Μουζουράκη και την Μαρία Σολωμού να έχουν χωρίσει, λόγω του ότι το καλοκαίρι το πέρασαν χώρια. Βέβαια η ηθοποιός σε συνέντευξη της στο Πρωινό , το διέψευσε, όμως η φωτογραφία του Πάνου με την καλλονή από το «Μπρούσκο», αλλάζει τα δεδομένα.

Συμβαίνει κάτι μεταξύ τους και ο Μουζουράκης όντως χώρισε με την Σολωμού; Μην πάει το μυαλό σας στο πονηρό, καθώς η πόζα με την ηθοποιό Φιόνα Γεωργιάδη, όπως είναι το όνομα της, είναι σκηνή από την νέα ταινία του Νίκου Περάκη, στην οποία πρωταγωνιστούν και οι δύο.

via


Continue Reading

SHOWBIZ

Γιώργος Παρτσαλάκης: Για πρώτη φορά μας «συστήνει» τον κούκλο γιο του και μιλούν για τη σχέση τους

Δημοσιεύθηκε

στις


Κούκλος ο γιος του ηθοποιού!
Ο Γιώργος Παρτσαλάκης σε συνέντευξή του με τον μεγάλο του γιο, μίλησαν για τη σχέση τους παλιότερα αλλά και σήμερα. Ο ηθοποιός αναφέρθηκε στην δεκάχρονη αποχή του από την τηλεόραση και την πρόταση που δέχτηκε φέτος για τη σειρά «Το τατουάζ».
Πηγή βίντεο: Αποκαλυπτικά

via


Continue Reading

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΓΥΝΑΙΚΑ

Πώς είναι να χάνεις ένα παιδί: Αυτές οι φωτογραφίες θα σε πονέσουν

Δημοσίευση πριν από

on

H Susana Butterworth είχε μια αποβολή τον περασμένο Μάρτιο. Αυτό το συναίσθημα της απώλειας του παιδιού που κυοφορείς είναι κάτι δυσβάσταχτο και πιθανότατα δεν μπορεί να συγκριθεί με καμία άλλη απώλεια.
Κάπως έτσι, η Susana αποφάσισε να ξεκινήσει το “Empty Photo Project”, φωτογραφίζοντας άλλες γυναίκες που έχουν χάσει τα παιδιά τους, ώστε να αναδείξει όλους τους τρόπους με τους οποίους μπορεί κανείς να βιώσει έναν τέτοιο πόνο.

Το project αυτό περιλαμβάνει γυναίκες όλων των ηλικιών που έχουν έρθει αντιμέτωπες με την απώλεια και όπως γράφει στην ιστοσελίδα της, στοχεύει στο αποτυπώσει το πρόσωπο της απώλειας ενός απιδιού, και να χτιστεί έτσι μια κοινότητα οικογενειών οι οποίες θα μπορούν να θρηνήσουν μαζί και να γίνουν ένα μέσα από το κενό που δημιουργήθηκε στις ζωές τους.

“Αφού έχασα τον γιο μου τον Μάρτιο του 2017, ένιωσα μόνη μου σε αυτόν τον θρήνο. Πίστευα ότι κανείς δε μπορούσε να καταλάβει πώς είναι να χάνεις ένα παιδί. Ήταν λες και όλες οι νέες ελπίδες και τα όνειρα που είχα, πέθαναν μαζί με το σώμα του γιου μου. Το κενό ήταν πολύ βαρύ”, γράφει η Sue στο site της.

Today, August 15th, was Maddox’s due date. He came early on April 22nd, at only 23 weeks and 3 days. He was my 3rd baby, and 3rd child I’ve lost. It was discovered almost 10 years ago during the complications of my first pregnancy that I had a uterine abnormality, to which I was told I would more than likely never be able to carry a baby to term without corrective surgery. The first time I had the surgery, unbeknownst to me, it was done incorrectly. It wasn’t until 9 years later when we were ready to start a family that I learned my second baby too would not get a chance at life. After losing that child I would need a specialist to have surgery again. Maddox was our rainbow baby, I got pregnant 3 months after the second surgery. I cried in excitement when I found out I was having a boy, I had always wanted a little boy. I imagined his giggle, the hilarious things he would say as a toddler, and how much I would unconditionally love him more each day just as I had since the day I found out I was pregnant. But the complications came only 19 weeks into the pregnancy. My cervix was dilating and quickly, my water was leaking and I was put on strict bedrest for several weeks. Three days after being admitted into the hospital the contractions came on like a freight train and the medicine to stop them wasn’t working. He came into this world with the sound of a tiny cry that changed my life forever. He weighed only 1 ½ pounds. We thought because we made it past “Viability” of 23 weeks, that we were just in for a long NICU stay. Maddox showed great progress in his first week, we would hear from doctors and nurses how great he was doing. I even got to reach inside his isolate and hold his tiny hands and feet at times when his stats were stable. Our eyes were glued on him, he was our amazing miracle baby, so perfectly beautiful and strong. At 10 days old he opened his eyes, I have never felt love like I did when his gorgeous dark eyes gazed at mine, it was a feeling of complete, true happiness. Maddox’s health started to decline around 2 am on the 2nd of May, and at 2:15 pm I held my baby for the first and last time as he took his last breaths. (Continue reading in comments)

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Sue Butterworth (@emptyphotoproject) στις

"Empty. Lost. Alone. Sterile. Barren. I found myself sitting in the cold and impersonal rooms of many doctor offices, where I completed countless tests and procedures all alone. All the examinations and practices attempting to leave me with a bundle of joy left me instead reeling in physical agony. I had nothing to show for my efforts but destroyed dreams and a broken heart. Full of discouragement and shame, I began to doubt my defective body. Time and time again I would walk in and wait, surrounded by women with growing round bellies. Each time I would walk out fighting back tears of despair. Tears caused either by the pain of the treatments or the crushed dreams left behind by an empty womb. The hope of adoption of a baby boy brought a breath of fresh air. After walking the journey of pregnancy and delivery with the young woman, I was once again left empty. The adoption fell through and I was left to walk the tiny baby boy I had named Kylar down the hall of the hospital. The baby boy I had fallen so deeply in love with would never know my love for him. I stumbled away broken and still very infertile. The infertility and pain went on for years until a questionable mass and extreme pain found me the recipient of a hysterectomy. No warning, just another dream shattering procedure. This one ended all my hopes that my miracle would ever come. My questions and doubts grew. I now discovered myself doubting if I had value as a woman. Would I be a “real” woman? Could I ever be a “real” mother? Am I enough? Will I be seen as a weak, broken and hollow shell? Now that I am “Forever Infertile. I felt this way until I surrender completely to my Lord. This is still the struggle I face, but I will continue to surrender daily. “After all my strength is gone. In you, I can be strong. I look to you. And when melodies are gone. In you, I hear a song.” (I Look To You by Selah) * Romans 12:12 Be joyful in hope, patient in affliction, faithful in prayer."

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Sue Butterworth (@emptyphotoproject) στις

"Empty changes. My son, Joseph was born at 38 ½ weeks sleeping. Then they almost lost me too, a uterine blood clot spiked my fever to a deadly 109 degrees…they packed me with ice to bring it down…I remember looking at the clock before losing consciousness and thinking I made it through the first day, then a very alone week at the hospital. Empty at the time was the ache in my arms and longing in my heart to hold my baby. It was the loneliness of grief as my husband was too wrapped up in his own grief to see mine. It was being told I wasn’t “righteous enough” and that was why he was taken. It was a person telling my church family and friends I didn’t want their presence, and a good friend saying my experience “wasn’t that bad, easier than I thought”. It was going home to pack away the precious little clothes, the special “coming home” outfit, the tiny socks and shoes. Piling clothes on the bassinet so I wouldn’t have to see it, then sobbing in the darkest hours of the night. No celebration of a new soul. Empty was the anger, confusion, and sadness my kids expressed to me daily. Slowly life returned to our routine and the pain and sadness dulled to a quiet ache residing in my heart. 18 months later we welcomed a new little girl into our family who did much to push the empty aside with her Popeye grin and sweet patience. 8 years later the empty is still there in feeling someone is missing when we do head counts, the yearly trip to visit his earthen bed in remembrance, not celebration of my son. Watching as children of friends born around the same time as Joseph, pass milestones he never got to experience. Grief still visits, sneaking up, catching me unawares, and washing over me. Empty changes."

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Sue Butterworth (@emptyphotoproject) στις

"My story is so hard to explain. The emptiness I feel is unexplainable. I knew that it was possible. I knew that what I went through was a possibility. But I never ever thought that it would actually happen. It all happened so slowly. Finding out that my beautiful son was affected by this horrible disease that is carried by me made my heart stop. It took the breath right out of my lungs. I instantly blamed myself. I fell straight to the floor and screamed. No tears even came out at that point. It was so unreal. I remember laying in the hospital bed while they induced me thinking, "Why is this happening to me? Why my baby boy?" It wasn't very long before my water broke and I was holding my little boy. He was so beautiful…. So peaceful. He looked like he was sleeping. He had the cutest little nose the cutest little toes. I couldn't believe that I created such a beautiful baby. When the nurse came up to me and told me that they needed to take him I lost it. I begged them not to but they said it was time. He was only in my belly for 17 weeks. I felt him kick. I felt him move. They kept me in the hospital for another day and I didn't sleep at all. I just remember feeling so empty. I remember looking down at my stomach and not feeling anything. I remember pushing down on my belly hoping by some miracle this was a dream. I went from him moving around in my stomach to nothing at all. My whole life stood still. I will never see him grow up. I will never see him take his first steps. I will never see his smile. I saw my mom blame herself because she passed the gene down to me. I saw my grandmother blame herself because she passed it down to my mom. I watched my whole family cry. Emptiness is so much sadness and so much pain. Emptiness is feeling like you failed as a mom because you couldn't protect your first child. It has been a long painful healing and I know that someday I won't feel this empty anymore because I will hold him again someday. And I really do believe that. It gives me relief knowing that Emmy has her brother looking after her. I know he knows how much he's loved. Emmy loves her brother so much. Landyn Gabriel, mommy's little penguin, you are so loved."

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Sue Butterworth (@emptyphotoproject) στις

1 in 3 women… this is the statistic that my doctor gave me for women who have miscarried. Little did I know, I would be 1 in 7,000 with a molar pregnancy. Before this news, I went in for an ultrasound to see the heart beat of the baby. Come to find, I had twins and possibly a third with an empty sac. Both with no heart beat, the doctor left me with no hope or answers. I was devastated. I didn't understand and it all felt so unreal. I felt like someone ripped out my soul, punched me in the gut, and crushed my heart before my eyes. I wept for almost 5 hrs after the knowledge, just completely speechless. I needed an answer and I needed the truth. I turned to a friend and got a second opinion which took me in a day after. The doctor then performed a 3-D ultrasound and what my husband and I saw could not be unseen. There lay my twins completely obliterated and a blood red clot growing rapidly in size. I didn't know that my low energy was from my pregnancy slowly killing me. Yes, my babies were thriving on my blood until the molar state attacked both fetuses and then prepared to take over my body. I blamed myself and felt unworthy of a mother's heart. After undergoing surgery, a year of lab tests, and a visit to the cancer center, I had a clean bill of health. However, the emotional pain and hurt was still unable to be healed. I was left empty and I still am. I know God has a purpose and that included me living today to tell and share my story. The hurt is real, our stories are real. As a teacher, I have the privilege to influence children in life lessons and choices they make daily, to hopefully one day become successful well-mannered adults. Year after year, it's hard to see them go and it's especially bittersweet this year since I'm teaching the age group of my twins (4 years). I put 110% in what I do, I love, live, and breathe my job. The hardest part is going home and knowing they're not your own. My husband has been a wonderful example of strength to me, and I can't wait for the day we can become parents again.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Sue Butterworth (@emptyphotoproject) στις

"It’s been three years since I placed my son Liam in the arms of his forever family. I knew my entire pregnancy that he was not mine to keep, and I could not ever begin to describe the feeling of carrying a child that I would only have to say goodbye to. Throughout my entire pregnancy, I questioned if I could follow through with my decision. In the hospital, all I wanted was a single night alone with Liam. Before they left the hospital, his family gave me a little wooden box. I opened it up and found a customized book with pictures of their extended family and a locket with a quote by Desha Wood that said, “He is mine in a way that he will never be hers, and he is hers in a way that will never be mine. So together, we are motherhood.” In that moment, I knew that I would rather shatter my own heart a million times over than break theirs just once. I spent a week with Liam’s family, mentally preparing myself for the day I would return home empty-handed. When I got home, the town I spent 20 years of my life was no longer familiar to me. I took a walk along the river and sobbed. A stranger stopped and sat down next to me. We talked as we watched the beautiful hues of red, orange, and purple fall below the horizon. He told me his story about how he had lost his wife and kids, and I remember for just a moment, I didn’t feel so alone. We said our goodbyes and went on our way, never to speak again. Over a year later, my boss told me that the cable guy had left an envelope for me at her house. When I opened up the envelope, I pulled out an 8×10 photo of the sunset from that night, and I was reminded, once again, that I was not alone. I still speak to Liam’s family often and the adoption is still very open. I receive flowers on Mother’s Day, invitations to Birthday parties, and a Christmas card every year. I may be empty-handed, but my heart has never been so full. I will never regret my decision to place Liam for adoption, because in giving away everything I had, I gained more than I could ever need."

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Sue Butterworth (@emptyphotoproject) στις

Emptiness: emp·ti·ness noun 1. The state of containing nothing. This definition hits straight on of my emotional state most the time. I went from creating a life, to mourning it days later. My miscarriage occurred back in November 2016. This was mine and my husbands planned baby; as our first, our amazing son, was a surprise that the Lord knew we needed. My husband and I were gleaming sitting at my first doctor's appointment, knowing that we get to hear and possibly see our baby for the first time. I WAS SO EXCITED; up until our world came crashing down beside us. They couldn't hear a heartbeat; and when they did an ultrasound they couldn't find a baby. My miscarriage was a little different than most. It's called a blighted ovum miscarriage; where I had gotten pregnant, formed a pregnancy sac, but for some odd reason my baby stopped forming early on. I couldn't wrap my head around what was going on; why was it happening to me, to my family? What did I do wrong? If you know me; you'll know i'm research freak. I researched if there's some way I could still be pregnant, why blighted ovums happen, and most importantly why miscarriage happen to women all around. In my case, I read that blighted ovum miscarriages occur when the baby's chromosomes align, and there was something off. Whether it be a mental or physical abnormality, and our bodies stop the baby from forming. From there I felt some sort of ease as I knew that the Lord had a reason behind all this pain we were experiencing. But with that ease I still feel empty. Now that my due date is around the corner (June 5th, 2017); I feel it more and more especially when I see others who were pregnant around the same time as I, get ready to have their babies. I'm so happy for them all, but resentful, and once again empty because I don't get the chance to meet my baby, other than in heaven. […continue reading in comments]

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Sue Butterworth (@emptyphotoproject) στις

"Losing my son, Gabriel, is the type of pain I would never wish upon anyone. The moment the doctor uttered the words “missed abortion”, I was angered. I didn’t have an abortion. I actually wanted my child. I didn’t appreciate his correct medical terminology. I felt empty as my son’s body lay inside of me but his heart was not beating. My D&C was scheduled for four days later to remove him from my womb. My body failed me. I would never hold his hand, watch him grow up, or hear his voice. Never is a long, long time. I paced back and forth yelling at God. I needed answers but I received none. They didn’t exist. They still don’t. Not only was my heart broken, but my soul was crushed. Breaking the news to friends and family was a different, new pain. I cannot tell you how many times I was told “everything happens for a reason” **insert eye roll** The worst comment came from a family member: “You just aren’t meant to be a mother yet. You aren’t ready.” So what is emptiness? It is seeing other pregnant women and their happy little lives. It is forcing a smile through unwanted sympathy. It is sitting down to eat a meal and losing your appetite. It is feeling guilty every time you crack a smile or laugh at someone’s joke. It is seeing other little boys Gabriel’s age and wondering who he would’ve been. It is knowing that, as a mother, I couldn’t fulfill my #1 job of protecting my child. It was not allowing myself to form a bond with my second baby during my pregnancy until she was born because I was afraid to lose her too. She is now 1.5 years old. I often find myself wondering if she met her big brother before coming to earth. He is her protector. Her angel. For that, I am grateful ❤"

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Sue Butterworth (@emptyphotoproject) στις

via

SHOWBIZ

Η πρώτη ανάρτηση της Μελέτη μετά τις φήμες για εγκυμοσύνη!

Δημοσιεύθηκε

στις


Το τελευταίο διάστημα κυκλοφορεί η φήμη πως η Ελεονώρα Μελέτη είναι έγκυος. Ωστόσο, η παρουσιάστρια δεν έχει διαψεύσει ούτε επιβεβαιώσει το γεγονός και παρά τις φήμες συνεχίζει να κάνει αυτό που λατρεύει, που δεν είναι κάτι άλλο εκτός από τα αθλήματα.

Το μεσημέρι της Κυριακής, λοιπόν, βρέθηκε σε παραλία της Αττικής και απόλαυσε το ποτό της κάνοντας και λίγο σερφ.

Δείτε την ανάρτησή της στον προσωπικό της λογαριασμό στο instagram παρακάτω:


Continue Reading

SHOWBIZ

Έξω φρενών ο σύζυγος της Πέγκυς Ζήνα: «Ρε ψευτομαγκάκια το έχετε παραξηλώσει! Μ@λ@κιες και ψέματα»

Δημοσιεύθηκε

στις


Έξαλλος είναι ο σύζυγος της Πέγκυς Ζήνας, Γιώργος Λύρας, ο οποίος με αφορμή κάποια υβριστικά σχόλια στα social media από ψεύτικους λογαριασμούς, εκφράζει το δημόσιο εκνευρισμό του στο facebook.

Συγκεκριμένα έγραψε:

“ΕΠΕΙΔΗ ΕΧΩ ΝΕΥΡΑ ΓΙΑΤΙ ΔΙΑΒΑΖΩ ΔΙΑΦΟΡΑ ΓΙΑ ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ…
Ρε ψευτομαγκακια και μιλαω γενικά, για σταματήστε να βρίζετε κρυμμένοι πίσω από τις κωλο οθόνες. Το έχετε παραξηλώσει τώρα τελευταία.Καποτε είχαμε τους παραθυρακηδες και κάτι χαζογκομενες-ους της τηλεόρασης αλλά τουλάχιστον αυτοί δεν βρίζανε. Έλεγαν συνήθως μαλακιες και ψέματα μασάγανε οι ” αναγνωρίσιμοι “και όλα καλά. Τώρα το ξεχεσατε.Το βρισίδι παει σύννεφο . Ρε έχετε καταλάβει ότι σε κάποια στιγμή μπορεί να βρέθειτε πρόσωπο με πρόσωπο με αυτόν που βρίζετε;;;Ρε έχετε καταλάβει πόσο ξύλο μπορεί να φάτε;;;;Τα ψεύτικα προφίλ που συνήθως εχετε δεν είναι ασφαλή πλέον.Το ξέρετε ότι αυτοί που βρίζετε έχουν μανάδες , αδέρφια, φίλους;;;;
Αισταδιαλα βραδιάτικα νούμερα.”


Continue Reading

SHOWBIZ

Η Νάντια Μπουλέ φωτογραφίζεται ολόγυμνη στη μπανιέρα της!

Δημοσιεύθηκε

στις


Η Νάντια Μπουλέ αρκετές φορές έχει ανεβάσει στο προσωπικό της λογαριασμό στο instagram, φωτογραφίες αισθησιακές χωρίς όμως να είναι πρόστυχες.

Αυτή τη φορά, μοιράστηκε με τους διαδικτυακούς της φίλους, τις στιγμές χαλάρωσής της στο μπάνιο. Απολαύστε:

Saturday night mood #bathtubsessions

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Nadia Boule (@nadiaboule) στις


Continue Reading

SHOWBIZ

Γέννησε η Ολυμπία Χοψονίδου! Η τρυφερή ανάρτηση του Βασίλη Σπανούλη!

Δημοσιεύθηκε

στις


Το ζευγάρι Σπανούλη-Χοψονίδου πλέει σε πελάγη ευτυχίας καθώς καλωσόρισε στον κόσμο σήμερα το πέμπτο τους μωράκι.

Ο χαζομπαμπάς Σπανούλης, ανέβασε στο λογαριασμό του μια τρυφερή φωτογραφία από της πατουσίτσες του μωρού, ενώ η λεζάντα έγραφε: Μολις γεννησαμε!!!#to5o😉

Μολις γεννησαμε!!!#to5o😉

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Spanoulis Vassilis (@vassilis7span) στις


Continue Reading

SHOWBIZ

Ο Μουζουράκης μαζί με καλλονή από το «Μπρούσκο». Τι συμβαίνει;

Δημοσιεύθηκε

στις


Οι φήμες τις τελευταίες ημέρες θέλουν τον Πάνο Μουζουράκη και την Μαρία Σολωμού να έχουν χωρίσει, λόγω του ότι το καλοκαίρι το πέρασαν χώρια. Βέβαια η ηθοποιός σε συνέντευξη της στο Πρωινό , το διέψευσε, όμως η φωτογραφία του Πάνου με την καλλονή από το «Μπρούσκο», αλλάζει τα δεδομένα.

Συμβαίνει κάτι μεταξύ τους και ο Μουζουράκης όντως χώρισε με την Σολωμού; Μην πάει το μυαλό σας στο πονηρό, καθώς η πόζα με την ηθοποιό Φιόνα Γεωργιάδη, όπως είναι το όνομα της, είναι σκηνή από την νέα ταινία του Νίκου Περάκη, στην οποία πρωταγωνιστούν και οι δύο.

via


Continue Reading

SHOWBIZ

Γιώργος Παρτσαλάκης: Για πρώτη φορά μας «συστήνει» τον κούκλο γιο του και μιλούν για τη σχέση τους

Δημοσιεύθηκε

στις


Κούκλος ο γιος του ηθοποιού!
Ο Γιώργος Παρτσαλάκης σε συνέντευξή του με τον μεγάλο του γιο, μίλησαν για τη σχέση τους παλιότερα αλλά και σήμερα. Ο ηθοποιός αναφέρθηκε στην δεκάχρονη αποχή του από την τηλεόραση και την πρόταση που δέχτηκε φέτος για τη σειρά «Το τατουάζ».
Πηγή βίντεο: Αποκαλυπτικά

via


Continue Reading

ΔΗΜΟΦΙΛΗ